​این کتاب روایتگر سفر درونی یک روشنفکر گوشه‌گیر است که در همنشینی با پیرمردی پُرشور به نام زوربا، یاد می‌گیرد که عقل به تنهایی برای خوشبختی کافی نیست. داستان به ما می‌گوید که زندگی با تمام شکست‌ها و موفقیت‌هایش زیباست و بزرگ‌ترین هنر انسان این است که مثل زوربا، حتی در دلِ ویرانی‌ها هم برخیزد و برقصد.