کولسنیکف در بخشی از کتاب چنین می نویسد: حمله‌ی اعراب (تازیان) بیشتر نقش یک کاتالیزور (شتاب‌دهنده) را داشت، نه عامل اصلی. عامل اصلی سقوط، پوسیدگی داخلی و ضعف‌های عمیق اجتماعی و سیاسی حکومت ساسانی بود که ایران را مستعد فروپاشی کرد.